H Harfi İle Başlayan Osmanlıca Terimler, 120. Sayfa

Osmanlı Terimleri Sözlüğü

Hane-harab Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, f. Câhil, bilgisiz. * Evi yıkılmış, evsiz barksız kalmış. * Hâli perişan olmuş kimse. * Mc: Müflis, züğürt, sefil.

Hane-huda Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, f. Ev sahibi, sahib-ül beyt.

Hane-i avariz Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Avarız ve bedel-i nüzul ve buna benzer vergiler ve tekâlifin toplanmasında tutulan ölçü. Buradaki hanenin, lügat mânası olan evle münasebeti yoktur. Kasabalar, köyler nüfuslarına ve emlâk ve arazilerinin miktar ve hâsılatlarına göre hane itibar edilir ve mahallî masraflarla sair vergiler ona göre tanzim edilirdi. Bu usul Tanzimat-ı Hayriyeye kadar devam etmiştir. (O.T.D.S.)

Hane-i âyine Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Her yanı birbirinin aynı olan oda, salon veya köşk.

Hane-i devvar Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Dâim dönen, devreden hane. * Mc: Yıldız.

Hane-i ferda Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Ahiret.

Hane-i huda Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Beytullah, Kâbe.

Hane-küş Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, f. Mirasyedi, sefih.