H Harfi İle Başlayan Osmanlıca Terimler, 345. Sayfa

Osmanlı Terimleri Sözlüğü

Hicran Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Uzaklaşma. Ayrılık. Ayrılıktan gelen keder, sızı, acı. Dostluğu ve ülfeti kesmek.

Hicran-i lâ yezalî Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Sonsuz ayrılık. Ayrılıktan gelen sonu gelmez üzüntü.

Hicran-meal Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Hicran bildiren, hicran anlatan.

Hicran-zede Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Ayrılmış, üzüntülü, hicrâna uğramış.

Hicret Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Bir yerden bir yere göç etmek. Kendi memleketini bırakıp başka memlekete taşınmak. * Hz. Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm'ın Mekke'den Medine'ye hicret etmesi. İslâmiyetin ilk zuhurunda, şeref ve izzetleri zedelenen Mekke'deki putperest müşrikler daima Hz. Peygamber'e su-i kastlar tertipliyorlardı. Bu yüzden Peygamber Efendimiz (A.S.M.) Mekke'yi bırakıp Medinelilerin dâvetini kabul ederek Hz. Ebu Bekir (R.A.) ile birlikte 622 senesinde hicrete mecbur oldu. Bu seneye Hicret senesi denildi. İslâm takvimlerinde "tarih", bu seneden başlar ve buna hicret yılı veya hicrî yıl denir. (Bak: Takvim-i Arabî)

Hicret-i nebeviye Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Peygamberimiz Hz. Muhammed'in (A.S.M.) Mekke'den 622 yılında Medine'ye hicret etmesi.

Hicret-i seniyye-hicret-i nebeviyye Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Peygamberimizin Mekke'den Medine'ye göçü.

Hicrî Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Hicrete ait ve müteallik.