H Harfi İle Başlayan Osmanlıca Terimler, 357. Sayfa

Osmanlı Terimleri Sözlüğü

Hikf Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Kumun bir yere toplanıp yığılarak tepe gibi olması.

Hikk(a) Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, (C.: Hukuk - Hıkâk) Üç yaşını tamamlayıp dördüne girmiş deve.

Hikkab Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Uzun boylu, büyük karınlı kişi.

Hikke Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, (C.: Hikek) Kaşıntı.

Hikmet Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, İnsanın, mevcudatın hakikatlerini bilip hayırlı işleri yapmak sıfatı. Hakîmlik. Eşyanın ahvâlinden, hârici ve bâtini keyfiyetlerinden bahseden ilim. (Buna İlm-i Hikmet deniyor) * Herkesin bilmediği gizli sebeb. Kâinattaki ve yaradılıştaki İlâhî gaye. * Ahlâka ve hakikata faydalı kısa söz. * Sır. * Bilinmeyen nokta. İlim, adâlet ve hilimin birleşmesinden doğan değerli sıfat. * Kuvve-i akliyenin vasat mertebesidir. Hakkı hak bilip imtisal etmek, batılı batıl bilip içtinab etmektir. * Allah'a itaat, fıkıh ve sâlih amel. * Akıl, söz ve hareketteki uygunluk. * Hak emre uymak. * Allah'ın yarattıklarında tefekkür. (Bak: Felsefe)

Hikmet-amiz Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, f. Hikmetli, hikmetle karışık, hikmeti içine alan.

Hikmet-amuz Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, f. Hikmetli. * Hikmet öğreten.

Hikmet-eda Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, f. Hikmetli.