H Harfi İle Başlayan Osmanlıca Terimler, 86. Sayfa

Osmanlı Terimleri Sözlüğü

Halidat Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, (Hâlide. C.) Sürüp gidenler, devam edenler.

Halide Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, f. Saplanmış, dürterek bastırılmış.

Halif Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Yemin etmek.

Halife Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Öncekinin yerine geçen. * Fık: İlâhî, yâni şer'î hükümlerin tatbik ve icrası için Peygamber'e (A.S.M.) vekil olan zât. İmam. İmamet-i kübra. (Namazda imama uyan cemaat gibi, halifeye de şer'î emirlerde öylece itaat edilir. Halifede aranan dört şart: İlim, adalet, kifayet, a'zâ ve havâsta selâmet.) (Bak: Hilafet)

Halife-i evvel Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Devlet dairelerinde yazı işlerinde çalışanlar. Tanzimattan evvel kalem teşkilâtı; halife, halife-i sâni, halife-i evvel olmak üzere üç derece idi. Ondan sonra bir kısım dairelerde bunun yerine baş kâtib, bazılarında da mümeyyiz-i evvel denilmiştir.

Halife-i müslimîn Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Yavuz Sultan Selim Han'dan sonraki Osmanlı Padişahları hakkında kullanılmış bir tabirdir. Müslümanların halifesi demektir.

Halife-i ruy-i zemin Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Yeryüzünün halifesi mânâsına gelen bu tabir, Yavuz Sultan Selim Han'dan sonra Osmanlı Padişahları hakkında kullanılmıştır.

Halik Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Yoktan yaratan. Yaratıcı. Allah (C.C.)