M Harfi İle Başlayan Osmanlıca Terimler, 500. Sayfa

Osmanlı Terimleri Sözlüğü

Miran aşireti Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Cizre havalisinde Bühti ismi ile de anılan bir aşiret adı.

Mirar Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Kerreler. Def'alar.

Miraren Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Defalarca, birçok kere.

Miras Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Ölen kimseden akrabalarına ve yakınlarına kalmış olan mal, mülk.( $ olan hükm-ü Kur'anî, mahz-ı adâlet olduğu gibi, ayn-ı merhamettir. Evet adâlettir. Çünki; ekseriyet-i mutlaka itibariyle bir erkek, bir kadın alır, nafakasını taahhüt eder. Bir kadın ise, bir kocaya gider, nafakasını ona yükler; irsiyetteki noksanını telâfi eder. Hem merhamettir, çünki: O zaife kız, pederinden şefkate ve kardeşinden merhamete çok muhtaçtır. Hükm-ü Kur'ana göre o kız, pederinden endişesiz bir şefkat görür. Pederi ona, "Benim servetimin yarısını, ellerin ve yabanilerin ellerine geçmesine sebeb olacak zararlı bir çocuk" nazariyle endişe edip bakmaz. O şefkate, endişe ve hiddet karışmaz. Hem kardeşinden rekabetsiz, hasedsiz bir merhamet ve himayet görür. Kardeşi ona, "hânedanımızın yarısını bozacak ve malımızın mühim bir kısmını ellerin eline verecek bir rakib" nazariyle bakmaz; o merhamete ve himayete bir kin, bir iğbirar katmaz. Şu halde o fıtraten nazik, nâzenin ve hilkaten zaife ve nahife kız, sûreten, az bir şey kaybeder; fakat ona bedel akaribin şefkatinden, merhametinden, tükenmez bir servet kazanır. Yoksa rahmet-i Hak'tan ziyade ona merhamet edeceğiz diye hakkından fazla ona hak vermek, ona merhamet değil, şedit bir zulümdür. Belki zaman-ı câhiliyette gayret-i vahşiyaneye binaen kızlarını sağ olarak defnetmek gibi gaddarâne bir zulmü andıracak şu zamanın hırs-ı vahşiyanesi, merhametsiz bir şenâate yol açmak ihtimali vardır. M.)

Mirashar Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, f. Mirasyedi. Kendine kalan mirası yiyen. Mirashor.

Mirazza Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Harmanı sürecek döven.

Mirba Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Ganimet malının dörtte biri.

Mirba (mirbâe) Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Gözcülerin üstüne çıkıp baktıkları yüksek yer.