M Harfi İle Başlayan Osmanlıca Terimler, 937. Sayfa

Osmanlı Terimleri Sözlüğü

Müsmir Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Hayır veren, meyve veren, faydalı netice veren.

Musmit Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, (Musammet) İçi kof olmayan şey. * Tecvidde: Te, se, cim, ha, hı, dal, zel, ze, sin, sın, sad, dad, tı, zı, ayın, gayın, kaf, kef, he harflerinin ismidir. (Bak: İsmât)

Müsned Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, (C.: Mesânid) İsnad edilmiş, nisbet edilmiş olan. * Gr: Haber (yüklem). Meselâ: "Bu yazı güzeldir" cümlesindeki (güzeldir) kelimesi gibi. * Edb: Açık olmayan heceye (kapalı heceye) de müsned denir. * Ehl-i Hadis ıstılahınca: Müsned; içindeki metinler, senetleri ile mezkur olan hadis kitabı demektir. Müellifin her sahabeden gelen rivâyetleri kendine kadar olan isnadları ile bir yere toplamak sureti ile vücuda getirdiği kitabdır. Doksana yakın Müsned olan Hadis kitabları vardır, bunların en mu'teberi Müsned-i Ahmed İbn-i Hanbel'dir. Sadece Müsned denildiğinde Ahmed İbn-i Hanbel'in Müsned kitabı kasdedilir. (Bak: İmam-ı Hanbelî)

Müsnede Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Arka yastığı. Arkaya dayadıkları nesne.

Müsnedün ileyh Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Özne, fail. Edebiyatta sözün birinci rüknüne denir. Kendine isnad edilen. (Nahivde buna mübtedâ denir)

Müsnid Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Söyleyene isnad edilen söz. * Zaman, dehr.

Musrad Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Soğuktan hemen etkilenen kimse.

Müsrah Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Taranmış.