T Harfi İle Başlayan Osmanlıca Terimler, 433. Sayfa

Osmanlı Terimleri Sözlüğü

Terkeş Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, f. Ok mahfazası, ok kuburu, sadak.

Terki` Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, (Rık'a. dan) Yamama. Yama yapma. Yama vurma.

Terkib Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Birkaç şeyin beraber olması. Birkaç şeyin karıştırılması ile meydana getirilmek. * Birbirine karıştırılmış maddeler. * Gr: Terkib-i nâkıs ve terkib-i tam olarak iki kısma ayrılır. Terkib-i nâkıs: Cümle kadar olmayan terkiblerdir. Terkib-i tam ise; bir cümleden ibarettir. Birbirine eklenen kelimelere terkib denir. Bunlar bir ismin veya sıfatın benzerleri arasında belirtilmesi için başına getirilen isim veya sıfatla birlikte meydana gelir. Meselâ: Bahçenin duvarı. Kırmızı çiçek... Bu cümleden birincisine "isim terkibi" veya "terkib-i izâfi" denir. İkincisine "Sıfat terkibi" veya "terkib-i tavsifî" denir. (Bak: Muzaf)

Terkib-i bend Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Edb: Birkaç bendden meydana getirilmiş manzumenin hususan gazel şekli olup müteaddit manzumeler birer beytle birbirine bağlanmıştır. (Bak: Terci'-i bend)

Terkîb-i izafî Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, İsim tamlaması.

Terkib-i kiyas Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Bir davayı isbat için delil arayıp bulma usulü.

Terkib-i mezcî Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, İki veya daha fazla kelimeden meydana gelen ve bir isme delâlet eden isim. " Baalbek, Kırıkkale, Tahtakurusu" kelimelerinde olduğu gibi.

Terkîb-i vasfî Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Sıfat tamlaması.