H Harfi İle Başlayan Osmanlıca Terimler, 503. Sayfa

Osmanlı Terimleri Sözlüğü

Huruf-u imlâ Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Gr: Sesli harfler. (A, E, I, İ, O, Ö, U, Ü, harfleri.)

Huruf-u itbak Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Gr: İtbak harfleri. (Bak: İtbak)

Huruf-u kameriye Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Gr: Arapçada kelimenin başında harf-i tarif olduğu vakit, harf-i tarifin lâmı okunan harfler. Meselâ: El-Kamer, El-İnsân, El-Bedi' kelimelerinde olduğu gibi. Burada kelime başında "kaf, elif, bâ" harfleri kameriyeden olduğu için aynen okunuyor. (Bunlar: Elif, bâ, cim, hı, hâ, ayın, gayn, fe, kaf, kef, mim, vav, he, yâ harfleridir.)

Huruf-u leyyin Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, "Vav, ayn ve elif" harfleri. (Bak: Lîn)

Huruf-u mechure Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Cehr ile okunan harfler. (Zı, lâm, kaf, vav, ra, bâ, dad, hemze, zel, gayın, ze, elif, cim, nun, dal, mim, tı, yâ, ayın.)

Huruf-u mu`ceme (menkuta) Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Gr: Kur'an-ı Kerim harflerindeki noktalı harfler.

Huruf-u munfasila Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Gr: Kendisinden sonra gelen harflere bitişmeyen (vav, rı, dal, hemze, ze, zel) gibi harfler.

Huruf-u müsta`liye Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Tecvidde: Harf ağızdan çıkarken dilin üst damağa yapışması halinde veya üst damağa doğru gitmesiyle çıkan harfler: Kaf, tı, zı, dat, hı, sad, ayın, gayın, Bu harflerin mukabili "istifâle" harfleridir.