H Harfi İle Başlayan Osmanlıca Terimler, 504. Sayfa

Osmanlı Terimleri Sözlüğü

Huruf-u muttasila Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Gr: Kendisinden sonra gelen harflerle bitişip yazılan harfler.

Huruf-u nâsibe Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Gr: Muzari (geniş zaman) fiilinin başına getirildiğinde o fiili nasbeden harfler. (En), (Len), (İzen), (Key) harfleri gibi.

Huruf-u şartiye Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, (Bak: Şart edatları)

Huruf-u şedide Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, (Bak: şiddet)

Huruf-u şefe Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Dudaktan çıkan harfler. "Be, Fe, Mim" gibi.

Huruf-u şemsiye Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Gr: "El" harf-i tarifinin "lâm" harfi ile yan yana geldiğinde, kendisi okunmayıp "Lâm" harfine kalboluyorsa, o harflere "huruf-u şemsiye" harfleri denir. (Te, se, dal, zel, rı, ze, sin, şın, sad, dat, tı, zı, lem, nun harfleri) Meselâ: El-turab yazılıyor, etturab okunuyor. El-şems yazılıyor, eşşems okunuyor. El-Duâ, Edduâ okunuyor.

Huruf-ul mukattaa Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, Gr: Kur'an-ı Kerim'de sure başlarında bulunan, kesik kesik, ikisi üçü birleşik veya tek başına yazılı hafler. Elif Lâm Mim, Yâ Sin, Elif Lâm Râ... gibi. Bunlar İlahî birer şifre olup, mânalarını anlayanlar Resul-ü Ekrem (A.S.M.) ve O'nun vârisleridir.

Hurufat Osmanlı teriminin Türkçe karşılığı, (Harf. C.) Harfler. Matbaada kullanılan dökme harfler.